आम्ही खूप मुक्त जगलो..

7.10.2008

आज ऑफिस मधून घरी येताना काही लहान मुलाना पतंग उडवताना पाहिले..छान वारा सुटला होता आणि त्यांचा पतंग उंच उंच चालला होता..मी पुढे निघाले..मला पटकन माझे बालपण आठवले..

लहानपणी मी बाहुलीशी खेळली असल्याचे मला आठवत नाही..आम्ही पतंग उडवायचो..भोवरा, chappi, गोट्या, आटयापाटया, गाड्यांचे जुने टायर काठीने हाकीत पुढे पळायचो..आणि पाउस सुरु झाला की रिकाम्या काचेच्या बाटल्यांमध्ये पाणी भरून डबक्याताले मासे पकडायचो..खरं म्हणजे ती शेपूट नं फुटलेली बेडकांची पिल्लं असायची..मग आम्ही ती मोजयचो आणि आईने हाक मारली की तिच्या रागाच्या भीतीने ती पुन्हा त्या डबक्यात ओतून द्यायचो..मला तर भोवरा अजुनही फिरवता येतो..फ़क्त तो हवेतच फिरवून वरच्यावर हातात कधी झेलता आला नाही..आता विचार केला तर वाटते आम्ही खूप मुक्त जगलो..

आता माझी लेक जर मला म्हणाली की मला डबक्याताले मासे धरु दे..तर तिला मी तसं करू देइन की नाही मला शंकाच आहे..खरं म्हणजे त्यांच्या अभ्यासापुढे त्याना बालपणच उरले नाही..शाळा म्हणजे factories झाल्या आहेत..साचे निर्माण करणा-या ..मायेचा ओलावा नाही की काही नाही..फ़क्त result महत्वाचा..